تبليغاتX
نيايش

خدایا دوستت دارم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 10:3  توسط انا  | 
برای استجابت دعا
 
شک و تردید همواره حالاتی آشنا برای انسانها بوده است. افراد مردد و حیوان به این سو و آن سو می نگرد و همواره این سوال برایشان پیش می آید که آیت قدرتی وجود دارد که بتوان از آن کمک گرفت . این تردید به خاطر عدم اعتماد و ایمان کامل به وجود قدرت برتری است که تمام کائنات زیر قدرت خود دارد.

هنگامی که در حالت دعا قرار می گیرید با این موضوع ایمان داشته باشید که قدرت روحی شما تنها علت و سبب و تنها عامل نجات دهنده شماست و از صمیم قلب اطمینان حاصل کنید که با وجود آن هر غیر ممکنی ممکن و هر عملی میسر می شود. در وهله اول این جمله تاکیدی را همواره با خود تکرار کنید: روزی خواهد رسید که من به آرزوی خود برسم. آری روزی می رسد که من خوشبختی خود را بیابم " اما فراموش نکنید که خواست و آرزوی خود را به آینده و به بعد موکول نکنیم و آن چه می خواهیم در زمان حال از ضمیر باطن بخواهیم و به آسانی بدان جان ببخشیم و البته این در صورتی میسر است که به آن ایمان کامل داشته باشیم.

هنگامی که برای کسی دست دعا به سوی آسمان بلند می کنید او را در اعماق روح و ضمیر باطن خود بنشانید و او را با چهره ای شاد و روحی آزاد ببینید و از اینکه دعایتان مستجاب خواهد شد شکر گزاری کنید . هنگامی که با روح و اعتقاد روبه سوی خداوند می کنید با شناختی که از او دارید می دانید که آرزویتان را بر آورده خواهد کرد.

زیرا خداوند هرگز با شکست میانه ای ندارد . نه آن را می شناسد و نه آن را برای بندگانش می خواهد. بعنوان مثال اگر تصویر تندرستی عزیز بیمار خود را به ذهنتان بسپارید و تمامی دقت خود را بر روی بهبودی او متمرکز کنید خداوند نیز بر این تمرکز ذهن شما صحه خواهد گذاشت. آخرین مرحله دعا شامل شناخت و قبول آن است و اعتقاد به این مسئله که حتما اجابت خواهد شد. اما این نکته را به خاطر داشته باشید که ما هرگز قادر به دیدن وجدان و ضمیر و اعتقادات باطنی خود نیستیم , اما می توان با قدرت ایمان به آرزوهای خود جامه عمل بپوشانیم و دعا ها را مستجاب کرد.

اما بیشتر اوقات این سوال به ذهنمان خطور می کند :" پس چرا دعاهایمان مستجاب نمی شود؟ پاسخ آن در سوال پنهان است. زیرا ترس و تردید در آن به خوبی روشن است . چنان به خداوند ایمان داشته باشید که در کودکی خود را به مادر می سپردید و جز او کس دیگری را نمی شناختید و عشق او را با تمام و جود احساس می کردید هنگامی کخ در مورد استجابت دعاهایتان دچار شک می شوید , دقت خود را بر خواسته تان متمرکز کنید . پس از آنکه تمام ذهن و فکر خود را از این فکر و ایده انباشتید , س از چندی شاهد رشد و شکوفایی آن خواهید شد
+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 11:5  توسط انا  | 
زمين دلتنگ و مهدى بيقرار است‏ فلك شيدا، پريشان روزگار است دلا، آدينه شد، دلبر نيامد غروب انتظارم سرنيامد همه دلها پر از آه و غم و درد همه آلاله‏ها پژمرده و زرد نفس‏ها خسته و در دل خموشند فغانها بى‏صدا و پرخروشند نه رنگى از عدالت، نى از صداقت‏ در و ديوار دارد نقش ظلمت ‏شده پرپر گل مهر و محبّت‏ همه دلها شده سرشا نفرت شده شام يتيمان، ناله و اشك‏ رد هركس به كاخ ديگرى رشك‏ ده پژمرده غنچه در چمنزار بگشت آواره گل در كوى گلزار نشسته ديو بر دلهاى خفته‏ همه جا بذر نوميدى شكفته‏ زده زنگارها آئين و مذهب‏ دمى، رويى ز سرور نيست يا رب‏ به اشك چشم و مهر و ماه، سوگند به آه و ناله دلهاى دربند اگر نرگس ز هجرت زار زار است‏ شقايق تا قيامت دغدار است‏
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم تیر 1386ساعت 8:49  توسط انا  | 

روزي مردي خواب عجيبي ديد او ديد که پيش فرشته هاست و به کارهاي آن ها نگاه ميکند.

هنگام ورود، دسته بزرگي از فرشتگان را ديد که سخت مشغول کارند و تند تند نامه هايي را که توسط پيک ها از زمين

مي رسند، باز مي کنند و آن ها را داخل جعبه مي گذارند.

مرد از فرشته اي پرسيد، شما چه کار مي کنيد؟ فرشته در حالي که داشت نامه اي را باز مي کرد، گفت اين جا بخش

دريافت است و دعاها و تقاضاهاي مردم از خداوند را تحويل مي گيريم ،

مرد کمي جلوتر رفت، باز تعدادي از فرشتگان را ديد که کاغذهايي را داخل پاکت ميگذارندو آن ها را توسط پيک ها

يي به زمين مي فرستند. مرد پرسيد شماها چکار مي کنيد؟

يکي از فرشتگان با عجله گفت: اين جا بخش ارسال است، ما الطاف و رحمت هاي خداوندي را براي بندگان

 مي فرستيم. مرد کمي جلوتر رفت و يک فرشته را ديد که بيکار نشسته ، مرد با تعجب از فرشته پرسيد: شما چرا بيکاريد؟

فرشته جواب داد: اين جا بخش تصديق جواب است.

مردمي که دعاهايشان مستجاب شده، بايد جواب بفرستند ولي عده بسيار کمي جواب مي دهند.

مرد از فرشته پرسيد: مردم چگونه مي توانند جواب بفرستند؟ فرشته پاسخ داد: بسيار ساده :

فقط کافي است بگويند: خدايا شکر

 

ميگردم . ميگردم دنبال کسي که هروقت صداش کنم ، دلم قرص باشه که حتماً صدام را ميشنوه.

کسي که هر وقت به کمکش نياز داشتم ، در دسترس باشه. ميگردم دنبال کسي که هروقت ازاون چيزي بخوام ، از من

 دريغ نکنه .ميگردم و جز تو کســي را نمي بينم .

تنها تويي که وقتي بندت از تو چيزي بخواد ، به اون مي بخشي و اگه به تو و کمک تو اميدوار باشه ، نا اميدش نميکني .

تنها تويي که هرگاه بندت به سوت بياد ، به خودت نزديگش ميکني و عزيزش مي کنی و هر وقت عصيان کنه ، گناش را

مي پوشوني و خطاش رو از ديده ها پنهون مي کنی .

ميگردم و تو رو مي يابم . تنها تويي که وقتي بندات به تو تکيه کنه ، اون رو مي پذيري و براي تمام زندگيش کافي هستي .

خدايــــا ! چه کس به سمت تو اومد و خواست مهمون تو شه و تو اونو نپذيرفتي ؟

يا چه کس به درخونت اومد و تو رو صدا زد و از تو کمک خواست و تو پاسخش ندادي و او نو دست خالي برگردوندي ؟

خدايــــا ! وقتي که بر سينه هيچ کس دست رد نزدي و هيچ کس رو بي پاسخ رها نکرداي ، چرا به سمت تو نيام ، يا چطور ممکنه نخستين کسي باشم که تواو نو نمي پذيري و پاسخي به اون نمي دي ؟

خدايــــا ! جزتو پـــروردگــــاري نمي شناسم که به نيــکـي و احسان مشهور باشه

خدايــــا ! چه طور به سمت ديگري برم و از ديگري درخواست کمک کنم ، در حالي که هر چه خيــراست در دستان توست ؟ يا چگونه به ديگران اميدوار شم ، وقتي آفرينش و بخشش همه از  توئه ؟

خدايــــا ! هرگز ازتو نا اميد نمي شم که تو بي اینکه چيزي از تو بخوم ، به من احسان کرداي. پس حالا که به سمت تو اومدم حالا که تو رو مي خونم و به ريسمان لطف تو چنگ زدام ، چگونه ممکنه به حال خود رهام کني ، يا به کساني چون خودم نيازمندم کنی؟  هرکس که به تو دل ببندد و به سوي تو بياد با مهر و رحمت خود خوشبختي رو نصيبش ميکني  و هيچ وقت بر کسي که از گناها و خطاهاش پشيمان شه و عذر بخواد سخت نميگيري و از سعادت محرومش نمي کني .

خدايــــا ! چه طور مي تونم تو رو از ياد ببرم ، در حالي که تو هميشه به ياد مني ؟ يا چطور از تو به کسي يا چيزي ديگر سرگرم شم ، در حالي که تو هميشه مراقب مني ؟

خدايــــا ! در انـتــظـار بخشـش و کــرم توام و به عـطــا و احســـان تو اميــــدوارم .

خدايــــا ! هرجوينده اي در جست و جوي توست و هر که از هر جا بترسه به سمت تو مي گريزه وبه تو پناه مياره که هيچ پناه جويي رو رد نمي کني و هيچ وقت کسي رو که به تو اميد داشته باشه نا اميـــــد نمي کني .

خدايــــا ! تو که در خونت به روي هر که تو رو بخوونه هميشه باز ه ، منو از هرچه جز توحيـــد تو رها کن

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386ساعت 9:38  توسط انا  | 

آگاه باشید، زمینی که شما را بر پشت خود حمل می کند، و آسمانی که بر سرتان سایه می اندازد، مطیع پروردگــار شمایند، و اگر این زمین و آن آسمان برکات خود را بر شما  ارزانی میدارند ، به خاطـر دلسوزی برای شما ، یا نزدیکی  جستن به شما  و یا خیری که از شما انتظار دارند نیست ، بلکه به خاطـر آن است که از سوی پروردگار مــأمـورند که به شما سود رسانند، و آنان هم اطاعت کرد ه اند. خداوند زمین و آسمان را برای مصالح شما بر پای داشته و آنـــان هم بر پای ایستاده اند.

 

درختی در استرالیا که دقیقاْ رو به قبله و در حالت رکوع نمازگذاران ایستاده است.

 

 

 

 

 

 

کاکتوسی در کلمبیا که به طور طبیعی به شکل کلمه مقدس الله در آمده است

 

 

 

 

کندوی زنبور عسل.زنبورها کلمه طیبه الله را در کندویشان به وجود آورده اند.

 

 

 

ابرها کلمه مقدس الله را تشکیل داده اند.

 

پیامبر اکرم (ص) به امیرالمومنین (ع)فرمودند:

یا علی! ششصد هزار گوسفند می خواهی یا ششصد هزار دینار یا ششصد هزار کلمه را؟ علی (ع) عرض کرد ششصد هزار کلمه را خواهم.

حضرت محمد (ص) فرمودند:ششصد هزار کلمه را برای تو در شش کلمه جمع می کنم: یا علی زمانی که دیدی مردم مشغول به مستحباتند،تو مشغول به تکمیل واجبات باش،

 

و چون دیدی مردم مشغولند به عمل دنیا ،تو مشغول عمل آخرت باش،

 

وقتی دیدی مردم را که مشغولند به عیوب مردم ،تو مشغول عیوب خود باش،

 

و چون دیدی مردم را که مشغولند به زینت دنیا،تو مشغول زینت آخرت باش،

 

و آن هنگام که مردم را مشغول به زیادی عمل دیدی ، تو به خوبی(تصفیه) عمل بپرداز،

 

و آن زمان که مردم به مخلوق متوسل می شوند،تو به خالق متوسل شو

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم اردیبهشت 1386ساعت 15:2  توسط انا  | 
دعا در سيره معصومين(ع)
خداوند انسان را با فطرت كمال طلب خلق كرده تا به دنبال كمال مطلق باشد. براي رسيدن به كمال، چراغ عقل به او بخشيد و انبياء و ائمه اطهار ـ عليهم السّلام ـ را هدايتگر و الگوي او قرار داد و براي اينكه در رسيدن به كمال خطائي رخ ندهد، به آنان عصمت بخشيد، تا گفتار و رفتارشان بدون شبهة وجود خطا و با اطمينان خاطر روشنگر راه كمال باشد.
تنها راه رسيدن به كمال، انجام اطاعت و عبادت خداست و از آنجا كه عقل بشر نمي‌تواند مستقلاً به ماهيت تمام عبادات و چگونگي انجام آن پي ببرد، ناچار است به معصومين ـ عليهم السّلام ـ رجوع كند و بي‌كم و كاست شيوة آنان را به كار گيرد و در دعا كردن كه برترين عبادات است، و بهترين راه برقراري ارتباط با خداست، بايد روش و سيرة معصومين ـ عليهم السّلام ـ به كار گرفته شود. در اينجا به چند نمونه از اين روشها اشاره مي‌كنيم:
1. مدح و ثنا قبل از دعا: امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي‌فرمايند: وقتي يكي از شما حاجتي طلب مي‌كند، بايد اول پروردگار را مدح و ثنا گويد، چرا كه هر كس بخواهد از سلطان درخواستي كند اول بهترين كلماتي را كه مي‌تواند براي زبان جاري مي‌كند (سپس حاجت خود را بيان مي‌كند).[1] روش معصومين در دعا كردن، شروع با مدح الهي بوده است. چنان كه حضرت علي ـ عليه السّلام ـ دعاي معروف كميل را با ذكر رحمت واسعه و قدرت قاهرة خداوند شروع كرده است و امام باقر ـ عليه السّلام ـ در ابتداي دعاي سمات خداوند را اينگونه تمجيد مي‌كند، خداوندا تو را به اسم اعظمت مي‌خوانم كه اگر براي گشودن درهاي بستة آسمان خوانده شود، باز مي‌شوند... و امام سجاد ـ عليه السّلام ـ در دعاي پنجم صحيفه مي‌فرمايد: اي كسي كه شگفتي‌هاي عظمتت پايان نمي‌پذيرد...
2. صلوات بر پيامبر و اهلبيت ـ عليهم السّلام ـ : صلوات دعايي است كه هميشه مورد پذيرش حق تعالي قرار مي‌گيرد. پس اگر دعايي همراه با صلوات باشد قطعاً اجابت خواهد شد، زيرا خداوند بزرگتر از آن است كه قسمتي از دعا را اجابت كند و قسمتي را نپذيرد، لذا معصومين ـ عليهم السّلام ـ دعا را هميشه با صلوات بر پيامبر و آل او ختم مي‌كردند. علاوه بر اينكه اكثر مواقع شروع دعا نيز با صلوات بوده است. اميرمؤمنان ـ عليه السّلام ـ دعاي كميل را با صلوات ختم مي‌كند، همچنين مناجات شعبانيه را با صلوات شروع و ختم مي‌كند و امام سجاد ـ عليه السّلام ـ تمام دعاهاي خود در صحيفة سجاديه را با صلوات به پايان برده است.
3. ذكر نعمت‌هاي الهي: ائمه معصومين ـ عليهم السّلام ـ وقتي دعا مي‌كردند، به تناسب درخواست خود، نعمتهاي خداوند را بر مي‌شمردند، و سپس حاجت خود را اظهار مي‌كردند. حضرت علي ـ عليه السّلام ـ در دعاي كميل نعمت‌هاي معنوي خداوند را اينگونه يادآور مي‌شوند، خدايا چه زشتي‌هايي كه از من پوشاندي... چه لغزشهايي كه مرا در آن حفظ كردي... و چه تعريف و تمجيدهاي زيبايي كه من شايستة آن نبودم در بين مردم رواج دادي. و امام سجاد ـ عليه السّلام ـ در دعاي ابوحمزه ثمالي مي‌فرمايند: خدايا مي‌دانم كه آمادة برآوردن حاجات اميدواراني و مراتب حال پريشان خاطراني.
4. دعا با حال تضرّع: امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي‌فرمايند: خداوند به موسي وحي كرد، وقتي در حضور من ايستاده‌اي همچون شخص محتاج و ذليل بايست.[2] انسان فقير به معناي واقعي است چرا كه هر چه دارد از خداست، جان او و تمام نعمت‌هاي ظاهري و باطني از خداست، لذا انسان بايد وقت دعا به معناي واقعي گدايي كند، چنان كه پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ هنگام دعا دستانش را بالا مي‌گرفت، مثل مسكين و بيچاره‌اي كه درخواست غذا مي‌كند.[3] همچنين، امام صادق ـ عليه السّلام ـ بعد از نماز دستها را بالا مي‌گرفت و دعا مي‌كرد.[4]
5. دعا همراه با جماعت: در دين اسلام به جماعت اهميت زيادي داده شده است، حتي عبادات فردي مانند نماز، اگر با جماعت باشد ثواب آن چندين برابر مي‌شود، دعا نيز اگر به جماعت برگزار شود، به اجابت نزديكتر است. براي همين «وقتي براي امام باقر ـ عليه السّلام ـ مشكلي پيش مي‌آيد، زنها و بچه‌ها را جمع‌آوري مي‌كرد و دعا مي‌نمود و بقيه آمين مي‌گفتند».[5]
6. دعا براي همگان: اسلام ديني است كه به همة ابعاد فردي و اجتماعي بشر توجه دارد و كمك به ديگران را وظيفة هر شخصي و حتي شرط مسلماني مي‌داند. پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ مي‌فرمايند: كسي كه صبح برخيزد و به امور مسلمين اهميت ندهد، مسلمان نيست.[6] امّا خود معصومين ـ عليهم السّلام ـ حتي در خلوت نيز به ياد ديگران بودند. امام رضا ـ عليه السّلام ـ در دعاي خود مي‌فرمايند: خداوندا همة مؤمنين در سراسر جهان را ببخش.[7] امام حسن مجتبي ـ عليه السّلام ـ دربارة عبادت مادرش فاطمة زهرا ـ سلام الله عليها ـ مي‌فرمايند: شبي مادرم تا صبح مشغول عبادت و دعا بود و من مي‌شنيدم كه به همة همسايگان و مسلمانان دعا مي‌كند، اما براي خودش هيچ دعا نكرد. صبح از ايشان علت اين امر را پرسيدم و ايشان فرمودند: «الجار ثم الدار، اول همسايه بعد اهل خانه».[8]
7. دعا هنگام شب:‌تاريكي شب فرصتي است مناسب براي خلوت كردن و راز و نياز با پروردگار به خصوص نيمه‌هاي شب كه عموم مردم در خواب راحت هستند. چنان كه امام سجاد ـ عليه السّلام ـ هنگام شب كه همة چشمها در خواب بودند دعا مي‌فرمودند.[9] و امام باقر ـ عليه السّلام ـ بعد از نماز شب دعا مي‌كردند.[10]
8. دعا بعد از نماز: نماز معراج روح و ارتباط بنده با خداست و بهترين فرصت براي طلب حاجت در حال ارتباط است. براي همين امام صادق ـ عليه السّلام ـ بعد از نماز دست به دعا بر مي‌داشتند.[11] امام سجاد ـ عليه السّلام ـ بعد از نماز ظهر دعا مي‌كردند.[12]
9. دعا در اوقات مقدس: معصومين ـ عليهم السّلام ـ به اوقات مقدسي كه باعث اجابت دعا مي‌شود، ‌اهميت مي‌دادند و حاجات خود را در آن اوقات به درگاه خداوند عرضه مي‌كردند و اكثر دعاهاي وارده از معصومين ـ عليهم السّلام ـ مخصوص به وقت خاصي است. چنان كه امام سجاد ـ عليه السّلام ـ در ماه مبارك رمضان، بعد از نماز شب دعاي ابوحمزه ثمالي را مي‌خواندند.[13] و امام كاظم ـ عليه السّلام ـ روز مبعث دعا مي‌فرمودند.[14] و حضرت علي ـ عليه السّلام ـ دعاي كميل را نيمة شعبان در حال سجده مي‌خواندند
+ نوشته شده در  شنبه هشتم اردیبهشت 1386ساعت 14:44  توسط انا  |